jak żyć...

Życie jest drogą i ma swój kres,
dla każdego ta droga inna trochę jest.
Składa się ona z chwil złączonych w ciąg,
kończy się gdzieś niezbyt daleko stad.
Lecz po co iść po tej drodze,
po co przez te chwile przebijać się latami całe długie mile,
gdy na końcu czeka tylko przepaść czarna,
w której kończy się nasza egzystencja marna?
Zazdrość i nienawiść - problemy codzienności,
brak uśmiechu, odwagi, zrozumienia, miłości.
Ludzie pochmurnie idą wciąż do przodu,
skarżąc się na zły los i na nadmiar chłodu.
Nie potrafią się ciszyć z tego co mają,
wciąż tylko na życie i nowy dzień narzekają.
Gdy są młodzi czynią wielkie plany,
chcą zaspokoić ambicje,
marzą o przyszłości, chcą wypełniać misje,
stawiają sobie wciąż nowe zadania,
nowe postulaty do zrealizowania.
Ciągle im mało, robią karierę, lecz...
nie dostrzegają pięknych chwil za wiele.
Gdy są już starzy, pozostają im wspomnienia,
wspominają przeszłość - nie zrealizowane marzenia.
Dlaczego wiec ludzie nie są szczęśliwi?
Dlaczego zazdrość i smutek są dla nich wartością?
Rozwiązanie jest jedno, całkiem proste przecież:
Trzeba łapać chwile, żyć teraźniejszością.